Mesela ben dünden beri, otobüste sıkıntıdan patlarken annesiyle birlikte gelip yanıma oturan, elindeki gözlüğe uzuuuun uzun bakan, arada bir iç geçirip etrafına gülümseyen, bana baktığını farkettiğimde benden gözlerini kaçıran küçük kızın bir an annesine dönüp elindeki gözlükle oynayarak; ''Bu gözlüğü her taktığımda Esad abimle İbrahim abimi hissediyom'' demesini unutmadım.Öyle içinden gelerek, öyle düşünceli söyledi ki bu; ''Bu gözlüğü her taktığımda Esad abimle İbrahim abimi hissediyom''u annesine, o an gerçekten ne hissetmiş olduğunu bilmek isterdim. Uzun uzun konuşurdum belki onunla.
O'nun o hevesli haline karşılık annesi hiçbir şey demedi, önemsemedi, hatta belki de duymamıştır bile.
O an üzüldüm o küçük kıza, çünkü belli ki bir şeyler anlatmak istiyordu, birinin onu dinlemesini istiyordu. Dinlenmediğini farketince üzüldü, elindeki gözlüğü annesinin çantasına koydu ve suratını düşürdü. Canı sıkıldı, benim de canımı sıktı.
Ve böylece o küçük kız da ''Hiçbir zaman tanıyamayacağım ama aynı zamanda unutmayacağım insanlar'' kütüphaneme girmiş bulundu. Böyle kocaman bir kütüphanem var benim, devasa, içine girince kaybolunan, kafamda gizli, arada bir karıştırıyorum.
Mesela ''Acaba somurtarak yürürken birden neyi aklına getirdi de gülümsedi?'' diye merak ettiğim biri daha var içerisinde, muhtemelen o adam benim onun hakkında bildiğim tek şeyi bilmiyor, o ânının yaşanmış olduğunun farkında bile değil büyük ihtimalle, olur da bir gün tekrar görsem ve ''sen o gün neye gülmüştün birden?'' diye sorsam ''neden bahsettiğini anlamadım?'' diyecek.
Onlar'ı hiç tanımıyorum ama Onlar hakkında Onların bilmediği şeyleri biliyorum.
Bence çok sihirli. (:
6 lafazan:
bunu ben de öyle çok yapıyorum ki. iyisiyle kötüsüyle. bugün mesela otobüste hamile bir kadın bir adamın oturduğu koltuğun kenarına tutundu nefes nefese. adam ne yapacak diye bekledim. kılını bile kıpırdatmadı. sonra elbette ben kalktım. o adamı uygun pozisyonda yakalamak ve kafasına tükürmek ne güzel olur mesela. o beni hatırlamaz lakin ben onu hatırlarım. aynen yazdığın gibi.
Ben de yolda yürüyen insanları gözlemlerdim. Hiçbirini tanıyamayacağımı düşünürdüm. Onların beni fark etmediğini de düşünürdüm. Ama sonra tesadüfi bir şekilde yolda karşılaştıklarımdan biriyle tanıştım. Hayat sihirli şeylerle dolu.
Larien;
Benim en merak ettiğim, benim yaptığım ama yaptığımın farkında olmadığım şeyleri gören insanlar. Keşke tanısam, anlatsalar.
Parya Tavananna;
Senin yaşadığın gerçekten sihirli. (:
bencede çok güzel ve sihirli öyle bir kütüphanede bende kaybolmak isterdim :)
"Benim en merak ettiğim, benim yaptığım ama yaptığımın farkında olmadığım şeyleri gören insanlar. Keşke tanısam, anlatsalar."
Onu ben de merak ediyorum ama tanışsak işin büyüsü bozulabilir.
EvA;
Bence sende de vardır o kütüpahaneden. (:
JG;
(: Haklısın.
Yorum Gönder